fbpx Dr Dagmara Maryn-Stachurska | Wydział Filologiczny

Dr Dagmara Maryn-Stachurska | Wydział Filologiczny

Dr Dagmara Maryn-Stachurska

Dr Dagmara MARYN-STACHURSKA
Ur. 1977 r., adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej.
Językoznawca; studia w zakresie filologii polskiej ukończyła w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pracę magisterską Pleonazmy w sejmowych exposé premierów. Analiza semantyczna (na podstawie wybranych materiałów z lat 1989-1997) napisała pod kierunkiem Prof. Macieja Grochowskiego. W latach 2001-2005 była słuchaczką studiów doktoranckich w zakresie językoznawstwa na Wydziale Filologicznym UMK w Toruniu. Promotorem jej rozprawy doktorskiej Polskie przysłówki tempa. Studium semantyczne był również Prof. Maciej Grochowski. Podczas studiów doktoranckich prowadziła zajęcia dydaktyczne z leksykologii i leksykografii dla studentów filologii polskiej, uczyła także języka polskiego cudzoziemców (prowadząc intensywny kurs w ramach międzynarodowego programu Sokrates / Erazmus – przy Studium Kultury i Języka Polskiego dla Obcokrajowców w UMK). W 2006 roku odbyła staż w Instytucie Polskim w Rzymie (biuro kulturalne Ambasady Polskiej). Wygłaszała liczne referaty na seminariach, zebraniach i konferencjach naukowych, m.in. na trzech międzynarodowych (w Ciechocinku, Toruniu i Opolu).

Zainteresowania naukowe: semantyka strukturalna, leksykologia, leksykografia, składnia języka polskiego, metodologia badań językoznawczych, lingwistyka tekstu.
 
Publikacje:
Książka: Polskie przysłówki tempa. Studium semantyczne, Warszawa 2009, ss. 239.
 
Artykuły:
  • Opozycja semantyczna przysłówków szybko-wolno, 2003, „Polonica” 22/23, s. 187–202.
  • O znaczeniu przysłówka nagle, [w:] Przysłówki i przyimki. Studia ze składni i semantyki języka polskiego, red. M. Grochowski, Toruń 2005, s. 133–148.
  • Przysłówkowe wykładniki bezpośredniego następstwa (natychmiast, zaraz, bezzwłocznie, momentalnie), [w:] AUNC. Filologia Polska 62, Toruń 2006, s.127–148.
  • O znaczeniu przysłówków wolno, powoli, pomału, z wolna, [w:] „Poradnik Językowy” 3, Warszawa 2006, s. 29–39.
  • Jednostki leksykalne z ciągiem jak wyrażające tempo, [w:] Studia nad słownictwem dawnym i współczesnym języków słowiańskich, red. I. Kaproń-Charzyńska, J. Kamper-Warejko, J. Kulwicka-Kamińska, Toruń 2007, s. 171–179.
  • Wielosegmentowe przysłówki tempa, [w:] Frazeologia a językowe obrazy świata przełomu wieków, red. W. Chlebda, Opole 2007, s. 389–395.
  • O metodach analizy semantycznej polskich przysłówków tempa, [w:] Studia nad współczesną polszczyzną. Gramatyka, semantyka, pragmatyka, red. A. Dobaczewski, Toruń 2008, s. 171–183.
  • O cechach składniowych i semantycznych jednostek przeciętny (przeciętnie) i średni (średnio), [w:] Z zagadnień leksykologii i leksykografii języków słowiańskich, red. J. Kamper-Warejko, I. Kaproń-Charzyńska, Toruń 2008, s. 267–274.
  • Pojęcie tempa jako składnik znaczenia i struktury tematyczno-rematycznej przysłówków (na przykładzie przysłówka błyskawicznie), [w:] Polonistyczne drobiazgi językoznawcze I, red. J. Maćkiewicz, E. Rogowska-Cybulska, Gdańsk 2009, s. 34–40.
  • O znaczeniach przedmiotowych i metatekstowych przymiotników zwykły i zwyczajny, [w:] Wokół słów i znaczeń III. Z zagadnień semantyczno-leksykalnych, red. B. Milewska, S. Rzedzicka, Gdańsk 2009, s. 293–300.
Zainteresowania pozanaukowe: język i kultura Włoch.
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Importer Importowicz
Ostatnia modyfikacja: czw., 12.02.2015 r., 18:10
Data publikacji: ndz., 12.07.2009 r., 0:00