Aktualności | Wydział Filologiczny

Dr Mónica Bueno na Uniwersytecie Gdańskim

28 marca 2017 o godzinie 9:45 w sali 024 budynku Wydziału Filologicznego, ul. Wita Stwosza 51

dr Mónica Bueno

z Universidad de Mar del Plata, Argentyna

wygłosi wykład zatytułowany

Ricardo Piglia

zdjęcie Ricardo Piglia

Ricardo Piglia jest argentyńskim pisarzem i scenarzystą filmowym, był wykładowcą na amerykańskich uniwersytetach Princeton i Harvard. Wśród nagród, którymi uhonorowano jego twórczość znajdują się Premio Casa de las Américas, Premio Planeta Argentina i Premio Rómulo Gallegos.

Dr Mónica Bueno jest specjalistką awangardowej literatury argentyńskiej i hiszpańskiej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mar del Plata w Argentynie i pracownicą naukową Centrum Literatury Hispanoamerykańskiej CELEHIS.

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: ndz., 19.03.2017 r., 9:14
Data publikacji: ndz., 19.03.2017 r., 9:10

INTERCULTURAL VISUAL FORM #2

Zapraszamy na niecodzienny przegląd filmowy pod hasłem "Nie jestem stąd". Streaming wybranych filmów będzie prezentowany w dniach 15-17 marca w codziennych miejscach publicznych. Celem jest sprowokowanie bezpośredniego kontaktu między filmem a widzem, a tym samym skłonienie go do refleksji na temat tożsamości i kultury.

program festiwalu

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: wt., 14.03.2017 r., 16:45
Data publikacji: wt., 14.03.2017 r., 16:43

Wykład Mercedes Monmany de la Torre

Instytut Filologii Romańskiej
zaprasza na wykład
 
Literaturas europeas actuales:

¿Existe también un europesimismo en las letras?

 
 
Naszym gościem będzie:

Mercedes Monmany de la Torre

Eseistka, tłumaczka, krytyczka literacka. Autorka wielu książek, w tym wydanego ostatnio, monumentalnego zbioru Por las fronteras de Europa. Un viaje por la narrativa de los siglos XX y XXI (Przez granice Europy. Podróż po prozie XX i XXI wieku, Barcelona, 1500 stron). Członkini kapituł licznych nagród literackich, w tym G.T. di Lampedusa Prize of Sicily, FIL Award i Nagrody im. Zbigniewa Herberta.
Zapraszamy 7 marca (wtorek), godz. 11:30, aula 024 (Budynek Neofilolgii)
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: śr., 01.03.2017 r., 15:16
Data publikacji: śr., 01.03.2017 r., 15:16

Prof. Michał Mrozowicki, Richard Wagner et sa réception en France (Deuxième partie)

14 grudnia 2016 roku, w lyońskim wydawnictwie muzycznym Symétrie ukazała się druga część cyklu prof. Michała Piotra Mrozowickiego z Instytutu Filologii Romańskiej UG poświęconego recepcji Ryszarda Wagnera we Francji. Druga część, zredagowana we współpracy z dr Gilles’em Quentelem, prof. wizyt. UG (konsultacja językowa) i dr Katarzyną Kotowską (autorka III Aneksu poświęconego malarstwu inspirowanemu twórczością Wagnera), nosi podtytuł Du ressentiment à l’enthousiasme (1883-1893) i składa się z dwóch tomów: I – La plume (664 strony); II – La baguette (577 stron).

 

Michał Mrozowicki

Gilles Quentel (consultation linguistique)

Katarzyna Kotowska (Annexe III – La peinture wagnérienne)

 

Richard Wagner et sa réception en France (Deuxième partie)

Du ressentiment à l’enthousiasme (1883-1893)

Ed. Symétrie, Lyon

1241 pages, divisées en deux volumes

 

Okładka książki z przodu i z tyłu

 

            L’ouvrage, divisé en deux volumes (I – La plume, II – La baguette), est la deuxième partie d’un cycle consacré à la réception de Richard Wagner et de son œuvre en France.

La première partie, sous-titrée Le musicien de l’avenir (1813-1883), a paru, en Pologne, aux Presses Universitaires de Gdansk, à l’occasion du bicentenaire de la naissance de Richard Wagner, en 2013.

La narration de la première partie s’étant terminée au moment de la mort de Richard Wagner à Venise, le 13 février 1883, la deuxième partie de l’ouvrage présente la réception de l’œuvre du compositeur allemand pendant la décade suivante : du 13 février 1883 au 12 mai 1893 (la première représentation de La Walkyrie au Palais Garnier qui, vingt mois après le succès de Lohengrin sur la même scène, a marqué d’une manière éclatante le début de la « Belle époque wagnérienne » à Paris et en France).

Dans le premier volume de la deuxième partie Richard Wagner et sa réception en France - Deuxième partie : Du ressentiment à l’enthousiasme (1. La plume), l’auteur se concentre sur l’évolution du wagnérisme français dans les années 1883-1893, wagnérisme qui a trouvé son expression surtout – mais pas uniquement – dans l’activité de La Revue Wagnérienne. Michal Piotr Mrozowicki présente une analyse approfondie de tous les numéros de La Revue Wagnérienne, cherchant à distinguer notamment les articles servant honnêtement « la cause wagnérienne » et ayant pour objectif la promotion du maître allemand en France de ceux dont l’intention tantôt non avouée, tantôt très explicite, était de promouvoir moins les opéras et les drames musicaux de Wagner que le nouveau courant poétique français, le symbolisme, et son maître Stéphane Mallarmé.

Le premier chapitre, intitulé Les anciens et les néophytes – quelques remarques sur les ouvriers du wagnérisme, est dominé par les analyses de textes publiés par La Revue Wagnérienne, mais il comprend aussi des informations détaillées sur « la vie wagnérienne hors de La Revue Wagnérienne », autrement dit sur les publications wagnériennes d’auteurs qui ne faisaient pas partie de l’équipe d’Edouard Dujardin, notamment d’Edmond van der Straeten, Eugène de Bricqueville, Léonie Bernardini, Eklektik, Edmond Hippeau, Georges Noufflard, Albert Soubies et Charles Malherbe, Henriette Fuchs. Dans ce chapitre, Mrozowicki présente également ses propres analyses de quelques œuvres littéraires de la période 1883-1893, inspirées par Richard Wagner et son œuvre, telles que Lohengrin, nouvelle du recueil posthume de Jules Laforgue, Moralités légendaires, ou La victoire du mari de Joséphin Péladan.

Le deuxième chapitre du premier volume, intitulé Les petits portraits de grands wagnériens se compose de brèves biographies (Mrozowicki les appelle « les petits portraits ») de quelques grandes figures du wagnérisme de l’époque : Edouard Dujardin, Houston Stewart Chamberlain, Teodor de Wyzewa, Louis de Fourcaud, Catulle Mendès, Judith Gautier et les « frères ennemis » Victor Wilder et Alfred Ernst.

Après avoir étudié et montré les mérites de ceux qui œuvraient par la plume, avec plus ou moins de persévérance, dans les années 1883-1893, et parfois bien au-delà de cette période, en faveur du compositeur allemand et de la promotion de son œuvre en France, dans le deuxième volume de la deuxième partie, volume intitulé Richard Wagner et sa réception en France - Deuxième partie : Du ressentiment à l’enthousiasme (2. La baguette), Michal Piotr Mrozowicki décrit d’abord (le chapitre Richard Wagner aux concerts parisiens II [1883-1893]) la présence de l’œuvre de Wagner, de plus en plus importante, dans la période prise en considération, aux concerts parisiens, non seulement ceux de Jules Pasdeloup, Charles Lamoureux et Edouard Colonne, mais aussi aux concerts organisés par les enthousiastes de Wagner pour les élus, tels que le célèbre « Petit Bayreuth » dont le spiritus movens, le juge Antoine Lascoux, invitait les plus grands instrumentistes de l’époque et les musiciens-amateurs à exécuter ensemble, sous sa direction, de larges extraits d’œuvres du maître allemand, y compris ceux de Parsifal, interdit, comme on le sait, à l’époque, hors de la Colline Verte. Mrozowicki saisit l’occasion pour présenter aux lecteurs les « petits portraits » de trois principaux chefs d’orchestre qui ont introduit Wagner d’abord dans les salles de concerts, et puis aux théâtres lyriques parisiens (Pasdeloup, encore en 1869, dirigeait Rienzi au Théâtre-Lyrique ; Charles Lamoureux a présenté aux Parisiens Lohengrin, d’abord à l’Éden-Théâtre [le 3 mai 1887], puis au Palais Garnier [la première représentation a eu lieu le 16 septembre 1891] ; Edouard Colonne, quelques semaines avant sa démission, dirigeait la première représentation de La Walkyrie, montée à l’Opéra de Paris le 12 mai 1893).

Le deuxième chapitre du second volume, intitulé La Bataille de Lohengrin, décrit d’une manière très détaillée, le chemin, long et sinueux, que devaient parcourir les Parisiens, avant d’accepter avec enthousiasme, en 1891, trente ans donc après la chute de Tannhäuser, une œuvre lyrique de Wagner. Mrozowicki, s’appuyant sur de nombreux documents de l’époque – ce qu’il fait d’ailleurs dans toutes les parties de son cycle – présente aux lecteurs de nombreux projets avortés de monter Lohengrin à Paris, notamment celui de Léon Carvalho à l’Opéra-Comique en 1886. Il va de soi que l’auteur consacre beaucoup de place, dans son livre, à la description de la représentation unique de Lohengrin à l’Éden-Théâtre, le 3 mai 1887, en indiquant le contraste frappant entre le succès artistique indéniable du projet de Charles Lamoureux, projet qui était d’ailleurs très bien accueilli par le public à l’intérieur du théâtre, et les réactions hostiles de la rue parisienne, mobilisée par les faux patriotes, qui, par ses manifestations violentes antiallemandes et antiwagnériennes aux alentours du théâtre – quelques jours à peine après l’affaire Schnoebelé, appelée aussi l’incident de Pagny –, a obligé René Goblet, le président du Conseil des ministres, de demander poliment au célèbre chef d’orchestre de retirer immédiatement l’opéra de l’affiche et d’annuler les neuf représentations de l’œuvre prévues encore en mai 1887.

Mrozowicki, dans le même chapitre, accentue les mérites de la province française dans la promotion de l’œuvre de Wagner en France. Tannhäuser, ce que l’on oublie souvent, cinq ans avant d’être soumis au jugement capricieux des Parisiens, avait été joué à Strasbourg (en juillet 1855). De même, la première française de Lohengrin – chanté en italien – avait lieu à Nice le 21 mars 1881 grâce à l’initiative et au zèle artistique de Sophie Cruvelli, vicomtesse Vigier.

La première représentation de Lohengrin à l’Opéra de Paris, le 16 septembre 1891, quant à elle, avait été précédée par la marche triomphale du chevalier au cygne « dans les départements », pour utiliser l’expression dont s’est servi Georges Servières. Dans le premier semestre de l’année 1891, l’opéra de Wagner a été joué, le plus souvent avec un très grand succès, aux théâtres de Rouen, d’Angers, de Nantes, de Lyon, de Bordeaux, de Toulouse et de Bayonne. Mrozowicki, décrit ces représentations, cite les comptes rendus de la presse régionale et nationale, et souligne un accueil très favorable de l’opéra du compositeur allemand dans toutes ces villes.

Suivant un bon exemple de Rouen, de Lyon ou de Bordeaux, Charles Lamoureux, d’ailleurs lui-même Bordelais, et les co-directeurs de l’Académie Nationale de Musique, Eugène Ritt et Pedro Gailhard, ont décidé, au printemps 1891, de monter Lohengrin à l’Opéra de Paris. La représentation du 16 septembre 1891 et quelques représentations suivantes, ont marqué le triomphe posthume de Richard Wagner à Paris, la ville qui un demi-siècle plus tôt, n’avait pas encore été préparée à accueillir le compositeur étranger et son œuvre révolutionnaire.

La description du triomphe de Lohengrin au Palais Garnier et de ses conséquences occupe la part prépondérante du deuxième volume de la deuxième partie du cycle. L’auteur cite d’innombrables comptes rendus de la presse parisienne. Il décrit également les manifestations et les provocations qui ont accompagné, au début, les représentations de l’opéra mais qui, très vite, ont disparu, faisant place à un grand enthousiasme des Parisiens gagnés, assez tardivement, il est vrai, mais durablement, par l’art du maître de la Colline Verte.

Le triomphe parisien de Wagner, vingt mois plus tard, allait être confirmé par le succès éclatant d’une autre œuvre de ce compositeur. Le nouveau directeur de l’Opéra de Paris, Eugène Bertrand se demandait pendant quelques mois quelle œuvre de Wagner il fallait montrer aux Parisiens après Lohengrin : Tannhäuser ? Les Maîtres chanteurs de Nuremberg ? Finalement, ayant consulté d’une part Cosima Wagner et d’autre part les abonnés de l’Opéra, il a choisi La Walkyrie. En attendant La Chevauchée, tel est le titre de l’épilogue de la deuxième partie du cycle, épilogue qui décrit ce qui se passait dans « la vie wagnérienne » en France dans les mois et les semaines précédant la première représentation parisienne (et française) de la première journée de la trilogie L’Anneau du Nibelung, spectacle qui allait marquer le début de la « Belle époque » wagnérienne en France.

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: czw., 16.02.2017 r., 12:10
Data publikacji: czw., 16.02.2017 r., 11:53

Journée d'études

Serdecznie zapraszamy na konferencję, która odbędzie się 20 grudnia w budynku Neofilologii.

litteratures populaires et cultures mediatiques en europe occidentale et centrale

ZałącznikWielkość
PDF icon Program1.49 MB
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: czw., 15.12.2016 r., 17:46
Data publikacji: czw., 15.12.2016 r., 17:38

Nieobecność prof. Swobody

Prof. Tomasz Swoboda będzie nieobecny w dniach 23-24 października 2016. Wtorkowe konsultacje zostają przełożone na piątek w godzinach 9.00 - 9.45. Zajęcia zostaną odrobione w terminie uzgodnionym z poszczególnymi grupami.

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: pon., 24.10.2016 r., 9:44
Data publikacji: pon., 24.10.2016 r., 9:44

Reprezentacja studentek i studentów w Radach Programowych i Radzie Instytutu

Instytut Filologii Romańskiej ogłasza nabór do Rad Programowych obu kierunków oraz Rady Instytutu. W każdej z tych rad jest miejsce dla osoby reprezentującej studentki i studentów. Rady programowe odpowiadają za program studiów, więc możecie mieć wpływ na to, jak będzie się on zmieniał (lub nie) w przyszłości. Rada Instytutu ma wpływ na działalność całego instytutu.

Zapraszamy do zgłaszania się osobiście do piątku, 21 października, do godziny 13.00 w sekretariacie:

- do Rady Programowej Filologii Romańskiej

- do Rady Programowej Iberystyki

- do Rady Instytutu (zgłaszają się osoby z obu kierunków)

Po zakończeniu zgłoszeń, jeśli będzie więcej kandydatur, odbędą się wybory Waszych przedstawicieli i przedstawicielek. Dlatego pomyślcie też o osobach, które będą chciały się zaangażować w ich organizację.

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: czw., 13.10.2016 r., 14:21
Data publikacji: czw., 13.10.2016 r., 14:18

I rok filologii romańskiej - podział na grupy

Poniżej wyniki sprawdzianu kwalifikacyjnego oraz podział na grupy.

ZałącznikWielkość
PDF icon Wyniki testu i podział na grupy6.78 KB
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: wt., 04.10.2016 r., 15:02
Data publikacji: wt., 04.10.2016 r., 13:52

Konferencja literaturoznawcza „Autour de… honte, malaise, ressentiment”

Zaproszenie na konferencję

Instytut Filologii Romańskiej i Pracownia Badań nad Nowoczesną Literaturą Frankofońską zapraszają na międzynarodową konferencję literaturoznawczą „Autour de… honte, malaise, ressentiment”, która odbędzie się w dniach 21-23 września 2016 na Uniwersytecie Gdańskim. Uroczyste otwarcie konferencji będzie miało miejsce 21 września o godzinie 17.00, w sali 024, w budynku Neofilologii. Obrady toczyć się będą w Pałacu w Leźnie. 

ZałącznikWielkość
Plik Program konferencji14.05 KB
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: czw., 15.09.2016 r., 18:44
Data publikacji: czw., 15.09.2016 r., 18:41

Prof. Tomasz Swoboda gościem Nagrody Literackiej Gdynia

DNI NAGRODY LITERACKIEJ GDYNIA 2016
 
Zapraszamy na Dni Nagrody Literackiej GDYNIA 2016, które odbędą się w dniach 8–11 września w Muzeum Miasta Gdyni. Czytelnicy będą mieli okazję spotkać się z nominowanymi do nagrody w czterech kategoriach: poezja, proza, eseistyka i przekład na język polski. Laureatów 11. edycji Nagrody Literackiej GDYNIA poznamy w sobotę, 10 września, podczas uroczystej Gali. W kolejnym dniu nagrodzeni spotkają się z publicznością. Tegorocznemu finałowi NLG towarzyszyć będą dodatkowe atrakcje, w tym premiera 27. numeru „Kwartalnika Artystycznego Bliza” poświęconego Nagrodzie z udziałem m.in. Pawła Huellego i Agaty Bielik-Robson, koncert Macieja Fortuny „Szymborska”, ruszy też Czytelnia Dworcowa, aktorzy poproszą pasażerów o Słowo do kontroli.
 
Dni NLG otworzą spotkania z nominowanymi w kategoriach eseistyka i poezja. W czwartek, 8 września, o godz. 17:30 Grzegorz Olszański porozmawia z autorami esejów: Lidią Kośką, Michałem Książkiem, Renatą Lis, Michałem Pawłem Markowskim i Piotrem Pazińskim. O godz. 19:00 Maciej Jakubowiak przeprowadzi wywiady z poetkami i poetami: Kacprem Bartczakiem, Marią Bigoszewską, Hanną Janczak, Barbarą Klicką i Tadeuszem Pióro. Tego samego dnia o godz. 20:30 odbędzie się premiera 27. numeru „Kwartalnika Artystycznego Bliza” poświęconego 10-leciu Nagrody. Na spotkaniu inauguracyjnym gośćmi redaktora naczelnego Pawła Huellego będą przewodnicząca kapituły NLG Agata Bielik-Robson oraz prof. Małgorzata Książek-Czermińska.
 
W piątek, 9 września, o godz. 17:30 Michał Sowiński rozmawiać będzie z nominowanymi w kategorii prozaWeroniką Murek, Andrzejem Muszyńskim, Łukaszem Orbitowskim, Maciejem Płazą i Dominiką Słowik. Piątkowy wieczór będzie należał także do tłumaczy. O godz. 19:00 Tomasz Swoboda zaprosi na spotkanie z nominowanymi w kategorii przekład na język polskiJackiem Giszczakiem, Jolantą Kozak, Robertem Papieskim, Agnieszką Pokojską i Anną Wasilewską. Wieczór zakończy się w Teatrze im. Witolda Gombrowicza w Gdyni koncertem multimedialnym Macieja Fortuny pt. „Szymborska”.
 
Laureatów 11. edycji Nagrody Literackiej Gdynia poznamy w sobotę, 10 września. Uroczysta gala rozpocznie się o godz. 18:00 w Teatrze im. Witolda Gombrowicza w Gdyni (wejście dla gości z zaproszeniami). O godzinie 22.00 na antenie TVP Kultura widzowie będą mogli zobaczyć retransmisję gali.
 
Niedziela, 11 września, będzie dniem spotkań z laureatami we foyer Muzeum Miasta Gdyni. O godz. 14:00 Grzegorz Olszański porozmawia z laureatem w kategorii eseistyka. O godz. 15:00 Maciej Jakubowiak przybliży sylwetkę laureata w kategorii poezja. O 16:00 Michał Sowiński rozmawiał będzie z uhonorowanym przez Kapitułę prozaikiem. O godz. 17:00 Tomasz Swoboda zaprosi na spotkanie z laureatem wyłonionym spośród nominowanych tłumaczy.
 
Więcej informacji: www.nagrodaliterackagdynia.pl
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Barbara Brzezicka
Treść wprowadzona przez: Barbara Brzezicka
Ostatnia modyfikacja: sob., 03.09.2016 r., 12:12
Data publikacji: sob., 03.09.2016 r., 12:12

Strony