Wiedza o teatrze i Teatrologia | Wydział Filologiczny

Teatr przy stole / Stół przy Wybrzeżu - 20 marca 2017, godz. 18.30, „Nie-boska komedia. Wszystko powiem Bogu" Pawła Demirskiego

TEATR PRZY STOLE / STÓŁ PRZY WYBRZEŻU   

odsłona szósta

W poniedziałek, 20 marca o godz. 18:30 Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Katedra Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego oraz Teatr Wybrzeże zapraszają na  szóstą odsłonę Teatru przy Stole. Wydarzenie przygotowane zostanie przez aktorów z Teatru Wybrzeże pod opieką artystyczną Michała Kurkowskiego. W tym wydaniu pod lupę wezmą sztukę Pawła Demirskiego Nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU. Sztuka zostanie odczytana w następującej obsadzie: Magdalena Boć, Monika Chomicka, Ewa Jendrzejewska, Katarzyna Kaźmierczak, Joanna Kreft-Baka, Grzegorz Gzyl, Piotr Łukawski, Grzegorz Otrębski, Cezary Rybiński. Oprawą intelektualną i poprowadzeniem dyskusji zajmą się studenci wiedzy o teatrze Uniwersytetu Gdańskiego.

Na początku powstał poemat Dantego, nim zainspirował się Zygmunt Krasiński, pisząc swój dramat. Paweł Demirski dodał do tytułu Krasińskiego „Wszystko powiem Bogu!” i stworzył zachęcający do dyskusji tekst. Porusza w nim poważne tematy: antysemityzm w naszym państwie oraz trafność pomysłu dokonania powszechnego przewrotu.  Inscenizacja dramatu w Teatrze Starym w Krakowie w duecie Strzępka-Demirski uzyskała wiele znaczących nagród, w tym dodatkową nagrodę za najlepszy tekst dramatyczny na 8 Międzynarodowym Festiwalu Boska Komedia w Krakowie. Oto opinia jury festiwalu: „oparty na klasycznym dramacie polskiego romantyzmu tekst zapisany przez Pawła Demirskiego stanowi wyjątkowy przykład siły języka współczesnego teatru zdolnego do poszerzania horyzontów służącego szerszemu postrzeganiu tradycji poprzez ironię”. 

Paweł Demirski (ur. 1979) to polski dramaturg i dziennikarz. Studiował na Uniwersytecie Wrocławskim i Politechnice Gdańskiej. Jako dramaturg w teatrze zadebiutował w 2002 roku. W latach 2003-2006 pełnił funkcję kierownika literackiego Teatru Wybrzeże w Gdańsku, gdzie realizował m.in. projekt Szybki Teatr Miejski. Pisze sztuki polityczne, dotykające aktualnych problemów, takich jak: bezrobocie wśród młodych ludzi czy problem emigracji. Często są to przeróbki, bądź adaptacje znanych utworów. Tak też będzie i tym razem.  Dramaty Demirskiego zostały wydane w zbiorze Parafrazy (Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2011).

 

Małgorzata Woźniak, Karolina Wensierska

 

 

 
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: pon., 13.03.2017 r., 15:06
Data publikacji: pon., 13.03.2017 r., 15:06

Teatr przy stole / Stół przy Wybrzeżu - 27 lutego 2017, godz. 18.30, „Przypadek Hioba w czasach ponowoczesnych" Pawła Sali

TEATR PRZY STOLE / STÓŁ PRZY WYBRZEŻU   

odsłona piąta

27 lutego o godz. 18.30 zapraszamy do Dworku Sierakowskich w Sopocie na piątą odsłonę projektu, który zrodził się ze współpracy Teatru Wybrzeże, Towarzystwa Przyjaciół Sopotu oraz Katedry Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego. Formuła tego cyklu nawiązuje do znanych już publiczności czytań współczesnych dramatów i „tekstów dla teatru” w aktorskiej interpretacji.  Tym razem próbie scenicznej poddana zostanie sztuka Przypadek Hioba w czasach ponowoczesnych Pawła Sali, przygotowana przez aktorów Teatru Wybrzeże pod kierunkiem Michała Kurkowskiego. Obsadę czytania tworzą: Katarzyna Kaźmierczak, Anna Kociarz, Małgorzata Oracz, Maciej Konopiński, Jacek Labijak i Jarosław Tyrański.O oprawę intelektualną wydarzenia zadbają młodzi teatrolodzy – studenci UG, którzy przedstawią swój komentarz do prezentowanej sztuki ipoprowadzą dyskusję.

W wydanej ponad dekadę temu antologii najnowszego dramatu polskiego pod prowokacyjnym tytułem Pokolenie Porno (2003) Roman Pawłowski spuentował poszukiwania twórcze Pawła Sali etykietą „dokumentalista”. Kryje się pod nią nie tylko jego wieloletnie doświadczenie autora filmów dokumentalnych i reportaży telewizyjnych, lecztakżestrategia czerpania tematów kolejnych dzieł wprost „z życia”. Jego sztuki i filmy, krytykowane przez niektórych za niecenzuralny język i mimetyczną dosłowność, są niemal zawsze efektem „rozdrażnienia rzeczywistością”. W debiucie dramaturgicznym pt. Od dziś będziemy dobrzy Sala zapisywał wyznania małoletnich przestępców, osadzonych w poprawczaku prowadzonym przez zakonników. W sztuce Gang Bang albo syndrom sztokholmski zajął się zawodami w biciu seksualnego rekordu i kulisami polskiego pornobiznesu. Zamarznięta zainspirowana została historią aktorki, której martwe ciałopo pewnym czasie znaleziono w domu. Sztuka Spalenie matki, wystawiona w Teatrze Wybrzeże w 2007 roku, była z kolei przetworzeniem własnego doświadczenia biograficznego autora – zapisem odchodzenia najbliższej mu osoby.

„Prawdziwe historie” są dla Pawła Sali jedynie punktem wyjścia. „Jestem jak najdalszy od rekonstruowania sensacyjnych historyjek w skali jeden do jednego. Próbuję za to przez coś małego  –jakąś anegdotę, zdarzenie, postać – opowiedzieć coś większego. Zbudować metaforę, znaleźć w konkretnej historii jakiś większy, ponadczasowy sens”– mówił w jednym z wywiadów („Gazeta Wyborcza”, 12.07. 2010). Podobnie jest w najnowszej sztuce, którą zaprezentujemy w najbliższy poniedziałek. W historii głównego bohatera nietrudno rozpoznać odpryski wydarzeń, które wstrząsnęły opinią publiczną w 2013 roku, kiedy wyszło na jaw, że 42-letni mieszkaniec Jastrzębia Zdroju z premedytacją uwięził swoją żonę i dzieci w domu, by skazać ich na okrutną śmierć w płomieniach, a następnie odegrać ostentacyjny spektakl rozpaczy. Jednak autor nie prowadzi własnego śledztwa, nie skupia się na gromadzeniu dowodów zbrodni, które miałyby jednoznacznie potwierdzić winę mężczyzny. Zderza jego przypadek z biblijną historią Hioba, która uniwersalizuje doświadczenie bohatera, prowokując zarazem oskarżenie o relatywizację  straszliwego czynu przez gest wpisania go w mityczną strukturę. Tyle że ta mityczna struktura zostajew sztuce podważona, zdegradowana przez uwikłanie jej w wirtualny świat faktoidów. Bohater Sali jest bowiem „Hiobem czasów ponowoczesnych”, ufundowanych na świadomości braku bezpośredniego dostępu do rzeczywistości, a tym samym na przekonaniu o konstruktywnym charakterze wszelkiego rodzaju historii.

 

przypadek hioba

Paweł Sala (1958) – reżyser filmowy, scenarzysta, dramatopisarz. Jest absolwentem kulturoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 90. realizował głównie filmy dokumentalne dla telewizji, pisał też słuchowiska radiowe (głównie adaptacje prozy: Strugackich, Kosińskiego, Vonneguta). Jako dramatopisarz zadebiutował w 2001 roku sztuką Od dziś będziemy dobrzy, która wygrała konkurs Radom Odważny i wrocławski festiwal EURODRAMA. Jego pierwszym filmem fabularnym byłaMatka Teresa od kotów, za który otrzymał m.in. Paszport „Polityki” (2010). Na premierę czeka jego nowy film Niewidzialne na podstawie autorskiej sztuki Szwaczki.

 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: wt., 28.02.2017 r., 23:42
Data publikacji: wt., 28.02.2017 r., 23:19

Teatr przy stole / Stół przy Wybrzeżu - 23 stycznia 2017, godz. 18.30, „Klara Zach. Rekonstrukcja" Zuzanny Bućko i Szymona Bogacza

TEATR PRZY STOLE / STÓŁ PRZY WYBRZEŻU   

odsłona czwarta

 

Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Katedra Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego oraz Teatr Wybrzeże zapraszają na kolejne spotkanie w ramach projektu Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu.

W poniedziałek, 23 stycznia o godzinie 18.30 aktorzy Teatru Wybrzeże, pod opieką artystyczną Michała Kurkowskiego, przeczytają dramat Zuzanny Bućko i Szymona Bogacza „Klara Zach. Rekonstrukcja”.

W spektaklu udział wezmą: Anna Kociarz, Maria Mielnikow, Marzena Nieczuja Urbańska, Piotr Łukawski, Krzysztof Matuszewski, Jakub Mróz, Zbigniew Olszewski, Cezary Rybiński oraz Jarosław Tyrański. 

Oprawę merytoryczną wydarzenia – prelekcję wstępną i moderowanie dyskusji na temat sztuki po jej prezentacji – zapewnią studenci Teatrologii i Wiedzy o teatrze Uniwersytetu Gdańskiego.

zach

 Autorzy o dramacie*:             

„Klara Zach. Rekonstrukcja” powstała z myśli „co by było gdyby o historii Klary pamiętali wszyscy?”. Co by było, gdyby domniemany gwałt sprzed niemal siedmiuset lat był historią łączącą dwa narody – Polaków oraz Węgrów – w wiecznym sporze. Czy Klara uwiodła niewinnego Kazimierza? A może to on zgwałcił jedną z dwórek swojej siostry (królowej Węgier), a wydarzenia, które po tym nastąpiły przybrały zupełnie nieoczekiwany obrót z tragicznym czy wręcz makabrycznym finałem (dwórce, przepięknej Klarze Zach, odcięto nos, wargi i palce obu rąk)? W tym wszystkim pojawia się jeszcze wątek polityczny, wątek ojca Klary, magnata Felicjana, który po (także domniemanym) zamachu na króla Węgier zostaje zamordowany wraz z całą swoją rodziną.

W naszej sztuce te pytania są wciąż żywe. Fakt domniemanego romansu/gwałtu wciąż fascynuje współczesnych, którzy debatują na jej temat w telewizji, próbują zrekonstruować średniowieczną rzeczywistość czy w popularnym programie telewizyjnym ujawniają swoje potencjalne pokrewieństwo z prawdopodobnym potomkiem Klary i Kazimierza. „Klara Zach. Rekonstrukcja” to obraz społeczeństwa, które bardziej niż swoją rzeczywistością żyje odległymi o setki lat mitami. Społeczeństwa, dla którego ważniejsze niż tragedia bliskiej osoby jest spór o tragedię, która mogła się nigdy nie wydarzyć. Społeczeństwa, którego fundamentem jest (prawdziwa lub fałszywa) pamięć.

*Powyższy cytat pochodzi ze strony internetowej Encyklopedii Teatru Polskiego: http://www.encyklopediateatru.pl/autorzy/7355/zuzanna-bucko 

 

 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: czw., 05.01.2017 r., 0:33
Data publikacji: czw., 05.01.2017 r., 0:33

Teatr przy stole / Stół przy Wybrzeżu - 19 grudnia 2016, godz. 18.30, „Kuroń. Pasja według świętego Jacka” Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk

TEATR PRZY STOLE / STÓŁ PRZY WYBRZEŻU   

odsłona trzecia

 

Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Katedra Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego oraz Teatr Wybrzeże zapraszają na kolejne spotkanie w ramach projektu Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu.

W poniedziałek, 19 grudnia o godzinie 18.30 aktorzy Teatru Wybrzeże, pod opieką artystyczną Michała Kurkowskiego, przeczytają dramat Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk „Kuroń. Pasja według świętego Jacka”.

W spektaklu udział wezmą: Katarzyna Kaźmierczak, Marzena Nieczuja Urbańska, Katarzyna Pilichowska, Michał Jaros, Piotr Łukawski, Cezary Rybiński i Marek Tynda. Oprawę merytoryczną wydarzenia – prelekcję wstępną i moderowanie dyskusji na temat sztuki po jej prezentacji – zapewnią studenci Teatrologii i Wiedzy o teatrze Uniwersytetu Gdańskiego.

tps 19.12

  

„Kuroń. Pasja według świętego Jacka” to dramat nie tyle ukazujący konkretne fakty z biografii słynnego opozycjonisty okresu PRL-u, lecz skupiający się raczej na pokazaniu legendy, jaka wytworzyła się wokół jego osoby. Opowieść o Jacku Kuroniu przedstawiona jest jako treść nieistniejącej w realnym świecie powieści „Pasja według świętego Jacka” napisanej przez Autora, który jest, jak można domyślać się z treści dzieła, porte parole samej autorki.

Sikorska-Miszczuk porusza  w swojej sztuce istotny problem współczesnego świata. Zastanawia się nad tym, jak dzisiaj mówi się o przeszłości. „Fakty, mity i wspomnienia dotyczące tytułowego bohatera zestawione są tu z pytaniem, jak bardzo manipulujemy dziś słowami i sposobem opowiadania o naszej wspólnej (także całkiem niedawnej) historii”. 

Dotychczas niewystawiany, „Kuroń” zostanie pokazany na scenie Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Premiera planowana jest na 20.01.2017 roku.

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: czw., 08.12.2016 r., 23:20
Data publikacji: czw., 08.12.2016 r., 23:20

Teatr przy stole "- 12 grudnia 2016 o godz. 18.30

TEATR PRZY STOLE - Sandra Szwarc, Fashion Victim

W poniedziałek, 12 grudnia 2016 o godz. 18.30,

Towarzystwo Przyjaciół Sopotu i Uniwersytet Gdański serdecznie zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu Teatr przy Stole.

Szkic sceniczny najnowszej sztuki Sandry Szwarc „Fashion Victim” przygotowali i zaprezentują
studenci Wiedzy o Teatrze oraz Zarządzania Instytucjami Artystycznymi Uniwersytetu Gdańskiego.

 

W spektaklu udział wezmą: 

Krzysztof Czerny, Sandra Makowska, Katarzyna Malec, Wioleta Ochocka, Katarzyna Puciata, Maria Pyrek, Monika Roszyk, Damian Stanisławowicz, Karolina Wensierska.

Opiekę reżyserską nad przedsięwzięciem sprawuje dr Joanna Puzyna-Chojka.
 
Spektakl będzie miał formę czytania performatywnego, wzbogaconego oprawą audiowizualną.
fv

Związana z Trójmiastem Sandra Szwarc, obecnie doktorantka UG, niezwykle szybko awansowała do wąskiego grona dramatopisarzy docenianych i zauważonych przez reżyserów. Jej dwie poprzednie sztuki, „Von Bingen. Historia prawdziwa” i „Supernova live”, były nominowane do finału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Obie zrealizował w Teatrze Polskiego Radia Waldemar Modestowicz – realizacja debiutanckiej „Von Bingen” została wyróżniona Grand Prix w kategorii słuchowisk tegorocznego Festiwalu „Dwa Teatry”. Najnowsza sztuka, zatytułowana „Fashion Victim”, napisana jest jednak w zupełnie nowym stylu, choć zdradzającym – tak jak poprzednie utwory – niezwykłą wrażliwość autorki, wykształconej pianistki, na walory brzmieniowe słowa i rytmiczność struktury narracyjnej (czego świadectwem jest choćby obecność na scenie Chóru). Rzeczywistość przedstawiona w dramacie zanurzona jest we śnie, rozciągając się na różnych jego głębokościach, czasem zahaczając również o powierzchnię życia. Głównym bohaterem jest mężczyzna w średnim wieku, który odnajduje na metce kupionej przez siebie koszuli wezwanie o pomoc, wyszyte rączką małej Lanfen – dziewczynki z ubogiego, azjatyckiego kraju, wykonującej niewolniczą pracę, na której ufundowany jest zachodni raj konsumentów. Mirek traktuje ten znak nadany z odległego świata jako wezwanie do tego, by coś zmienić w swoim nijakim życiu, pozbawionym emocjonalnych podniet i zredukowanym do konsumpcyjnych gestów. Jego podróż, odbywana głównie we śnie, jest wędrówką ku wewnętrznemu przebudzeniu.              

Sandra Szwarc (1989) – absolwentka Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie fortepianu, Wiedzy o Teatrze Uniwersytetu Gdańskiego oraz Południowobałtyckiej Akademii Teatru Niezależnego. Aktualnie słuchaczka Filologicznych Studiów Doktoranckich UG. Jej sztuki były dwukrotnie nominowane do finału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej – w 2015 roku „Von Bingen. Historia prawdziwa” (prapremiera Teatr Czarny Kwadrat/Teatr Gdynia Główna, reż. Błażej Tachasiuk), w 2016 roku – „Supernova live” (wyróżniona Alternatywną Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną przyznawaną przez jury społeczne). Jest także laureatką nagrody Talanton 2016 za radiowy debiut dramaturgiczny. 

Zapraszamy. Wstęp wolny.

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: pon., 05.12.2016 r., 23:02
Data publikacji: pon., 05.12.2016 r., 22:55

Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu - 21 listopada 2016 roku o godzinie 18.30 w Dworku Sierakowskich w Sopocie

TEATR PRZY STOLE / STÓŁ PRZY WYBRZEŻU   

odsłona druga

21 listopada 2016 roku o godzinie 18.30Dworku Sierakowskich w Sopocie odbędzie się drugie już spotkanie w ramach nowego projektuTeatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu, realizowanego przez Katedrę Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu oraz Teatr Wybrzeże. Tym razem mamy zaszczyt zaprosić Państwa na aktorskie czytanie dramatu Przemysława Wojcieszka Polska krew. Oprawą intelektualną wydarzenia po raz kolejny zajmą się studenci teatrologii i wiedzy o teatrze Uniwersytetu Gdańskiego, a głosu bohaterom sztuki w reżyserii Michała Kurkowskiego użyczą aktorzy Teatru Wybrzeże: Dorota Androsz, Magdalena Boć, Małgorzata Brajner, Michał Jaros i Jakub Mróz.

Polska krew porusza w sposób prowokacyjny i szokujący aktualnie ważne sprawy polityczno-społeczne: destrukcję demokracji, walkę Polaków przeciwko Polakom oraz życie w Polsce dotkniętej „dobrą zmianą”. W dramacie poznajemy dwie pary – Romualda, utożsamiającego się z obecnie panującą partią, jego żonę Lucynę – antysemitkę marzącą o Wielkiej Polsce Katolickiej, młodego aktora serialowego Michała, nie wierzącego w nic, lubiącego seks i siebie, chętnie chodzącego na manifesty KODu i przypadkiem zostającego gwiazdą opozycji, oraz Emilię, jego dziewczynę kochającą seks, demokrację i angażowanie się w „słuszne sprawy”, np. poprzez wysyłanie wieszaków do Kancelarii Premiera. Autor w swym utworze nie oszczędza nikogo. Dostaje się tu zarówno młodemu aktorowi, którego przygoda z opozycją zaczęła się od lajków na Fejsbuku, jak i jego partnerce, która na każdym kroku, szczególnie po zażyciu narkotyków, podkreśla swoją miłość do demokracji.

Dzieło Przemysława Wojcieszka budzi wiele kontrowersji i emocji. Świadczą o tym trudności, z jakimi spotkał się autor chcąc wystawić swoją sztukę. Wiele teatrów odmówiło, tłumacząc się brakiem wolnych terminów czy pieniędzy, odmiennymi potrzebami publiczności lub szczerze: obawą przed narażeniem siebie i innych pracowników teatru. Dramat doczekał się jednak premiery w Teatrze TrzyRzecze w Warszawie.

Przemysław Wojcieszek (ur. 1974) - reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta. Zaliczany do twórców polskiego kina niezależnego. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Autor scenariusza do filmu Poniedziałek Witolda Adamka (1998) oraz scenariuszy do wszystkich swoich filmów. Jako reżyser zadebiutował w 1999 filmem Zabij ich wszystkich. W 2005 otrzymał Paszport "Polityki" w kategorii "Film" za "oryginalne dzieła będące manifestem pokolenia trzydziestolatków szukających dla siebie miejsca w naszej rzeczywistości". W 2004 zadebiutował w teatrze jako autor i reżyser sztuki Made in Poland, za reżyserię której w 2005 roku otrzymał Laur Konrada, główną nagrodę na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej "Interpretacje".

 

 

 

 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: wt., 08.11.2016 r., 23:46
Data publikacji: wt., 08.11.2016 r., 23:46

Debata o krytyce teatralnej - 14.11.2016, godz. 16.00

DEBATA O KRYTYCE TEATRALNEJ

Serdecznie zapraszamy na debatę dotyczącą stanu krytyki teatralnej, otwierającą nowy cykl poświęcony ważnym aspektom życia teatralnego w naszym regionie, którego kuratorami są studenci teatrologii. Spotkanie organizowane jest przez Koło Naukowe Teatrologów „Brikolaż”, działające na Uniwersytecie Gdańskim przy Katedrze Dramatu, Teatru i Widowisk. Zależy nam, aby swoje stanowisko na temat kondycji i funkcji krytyki teatralnej na Pomorzu – nie tylko jako elementu życia artystycznego, ale i społecznego – zaprezentowały zarówno osoby reprezentujące instytucje kultury, jak i sami recenzenci. Liczymy na gorącą wymianę zdań, do której prowokuje zarówno sytuacja polityczna w kraju, stawiająca przed teatrami nowe wyzwania, jak i radykalna reorganizacja rynku mediów będąca pokłosiem transformacji. 

Spotkanie odbędzie się 14 listopada (poniedziałek), o godzinie 16.00, w sali 3.3 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego (ul. Wita Stwosza 55, Gdańsk). 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Borkowska
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: sob., 05.11.2016 r., 19:24
Data publikacji: pt., 28.10.2016 r., 13:05

Teatr przy Stole - 24 października o godz. 18.30 w Dworku Sierakowskich

TEATR PRZY STOLE/STÓŁ PRZY WYBRZEŻU

odsłona pierwsza

24 października o godz. 18.30 zapraszamy do Dworku Sierakowskich w Sopocie na pierwszą odsłonę nowego projektu, który zrodził się ze współpracy Teatru Wybrzeże, Towarzystwa Przyjaciół Sopotu oraz Katedry Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego. Formuła tego cyklu nawiązuje do znanych już publiczności czytań współczesnych dramatów i „tekstów dla teatru” w aktorskiej interpretacji. Nowym elementem będzie współudział studentów gdańskiej uczelni – młodych teatrologów, którzy zadbają o oprawę intelektualną wydarzenia, przedstawiając swoje komentarze do prezentowanych sztuk i moderując dyskusję publiczności z twórcami.

tps

Dla dyrekcji Teatru Wybrzeże to możliwość przetestowania utworów dramatycznych, które w ten sposób zyskują szansę na sceniczną realizację. Pierwszym tytułem poddanym takiemu testowi będzie Bezkrólewie Wojciecha Tomczyka, przeczytane przez aktorów Teatru Wybrzeże pod kierunkiem Michała Kurkowskiego, który do zespołu dołączył niedawno i pełni w nim funkcję dramaturga. Obsadę czytania tworzą: Justyna Bartoszewicz, Maria Mielnikow, Jerzy Gorzko, Mirosław Krawczyk, Zbigniew Olszewski oraz Michał Kurkowski.

Bezkrólewie Wojciecha Tomczyka można czytać jako przewrotną bajkę o mechanizmach władzy. Po kraju, w którym po nagłej śmierci króla (prawdopodobnie zabitego w zamachu) zapanował chaos, wędrują trzej uciekinierzy ze stolicy. Gostek, Kolo i Glans uosabiają groteskowe typy politycznych manipulatorów, zdolnych do wszystkiego, by odzyskać utracone wpływy. Gdzieś na prowincji, w zaaranżowanej naprędce karczmie, przyjmuje ich bogobojna rodzina, wystylizowana na naiwnych przedstawicieli gminu. Żyją z dala od centrum wydarzeń i nieświadomi są reguł rządzących wielkim światem. Tym łatwiej poddają się manipulacjom przybyszy, którzy dla swoich politycznych celów ogłaszają seniora rodu nowym, marionetkowym królem i doprowadzają do ślubu jego córki z jednym z nich (by chwilę później, z pieśnią na ustach udusić swojego kompana jego własnym krawatem).

Nietrudno w tym scenariuszu rozpoznać echa wielkiej klasyki, z Gombrowiczowskim Ślubem na czele. Przy pomocy tych nawiązań Tomczyk demaskuje zasady politycznej groteski, która – przy biernym udziale społeczeństwa obsadzonego w roli publiczności – odgrywana jest od początku dziejów państwowości. Mechanizm intronizacji i detronizacji władcy pozostaje ten sam, jedynie rekwizyty używane w tym teatrze są coraz bardziej zdegradowane, pokraczne. Dlatego Biblię zastępuje Sienkiewiczowskie W pustyni i w puszczy, a ślubną przysięgę zwykły bełkot. Pan Młody mówi: „Mamy coś świętego. Na pewno. Każdy ma. Tylko ja nie pamiętam, co to jest”. Nietrudno w tych słowach usłyszeć echo słynnej frazy z Wesela Stanisława Wyspiańskiego, zapisanej ponad sto lat temu, a jakże aktualnej: „Myśmy wszystko zapomnieli”. Jak to jest z tą naszą pamięcią?

Mimo prestiżowej nominacji do finału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (2011) i druku w miesięczniku „Dialog”, Bezkrólewie Wojciecha Tomczyka do tej pory nie zostało zrealizowane na scenie. Odbyło się jedynie kilka czytań. Prezentacja w sopockim Dworku Sierakowskich być może przyniesie odpowiedź na pytanie, jakie są powody oporu teatru wobec tej sztuki, odważnie odsłaniającej światopogląd autora.

Wojciech Tomczyk (1960) – dramaturg, scenarzysta i producent. Absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST oraz Studium Scenariuszowego łódzkiej szkoły filmowej. Autor sztuk teatralnych oraz wielu scenariuszy do filmów fabularnych, dokumentalnych, seriali. W teatrze debiutował sztuką Wampir (2002). Kolejne jego sztuki to Norymberga (2006), Inka – 1946 (2007), Fragment większej całości (2009), Komedia Romantyczna (2010) i Bezkrólewie (2011). Ma w swoim dorobku także teatralną adaptację Złego Leopolda Tyrmanda (2010). Laureat m.in. nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za sztukę Wampir, Grand Prix festiwalu Dwa Teatry Sopot 2007 (za sztukę Norymberga) i nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie teatru – 2007. Norymberga została przełożona na język angielski, rosyjski, białoruski i estoński. Autor otrzymał za nią także Grand Prix za najlepszy tekst dramatyczny na IV Międzynarodowym Festiwalu Teatru Niezależnego – Białoruś 2008/2009.

 

 

 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: śr., 26.10.2016 r., 23:12
Data publikacji: czw., 20.10.2016 r., 0:24

Ogólnopolska konferencja naukowa: "KREACJE Ostatnie dwudziestolecie Teatru Wybrzeże (1996-2016)"

Teatr Wybrzeże w Gdańsku

oraz

Katedra Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego

zapraszają na ogólnopolską konferencję naukową

KREACJE

Ostatnie dwudziestolecie Teatru Wybrzeże (1996-2016)

14 – 15 października 2016 roku

 

14 października, Wydział Filologiczny UG, aula 1.43

godz. 10.00 – 13.00

  • dr Joanna Puzyna-Chojka, Trans/formacja. Teatr Wybrzeże wobec przemian estetycznych i strukturalnych przełomu wieków
  • dr Barbara Świąder-Puchowska, „Wolność jest męcząca”: między indywidualizmem a eklektyzmem. Dyrekcja Krzysztofa Nazara (1995-2000)
  • Jacek Wakar, Styl reżyserski Krzysztofa Nazara: w stronę teatru totalnego
  • dr hab. Artur Duda, Szekspir według Nazara: HamletRyszard III
  • dr hab. Ewa Nawrocka, Stoppard i inni. Powroty Krzysztofa Babickiego

przerwa na kawę

godz. 13.30 – 16.30

  • prof. dr hab. Jan Ciechowicz, „Teatr dla ludzi” (w przestrzeniach nie-konwencjonalnych). Dyrekcja Macieja Nowaka (2000-2006)
  • dr Paweł Sztarbowski, „My, czyli nowy teatr”. Projekt teatru zaangażowanego
  • dr hab. Małgorzata Jarmułowicz, W pogoni za „prawdą” – Szybki Teatr Miejski
  • dr Joanna Lisiewicz, Słyszeć, widzieć, nie milczeć. Paweł Demirski i jego demi/dramy
  • dr hab. Magdalena Gołaczyńska, Teatr poza teatrem: spektakle w przestrzeni miasta
  • dr Katarzyna Kręglewska, Hamlet w Stoczni. H. według Szekspira w reż. Jana Klaty – monografia spektaklu

dyskusja

19.00 Mapa i terytorium według Michela Houellebecqa, PREMIERA, reż. Ewelina Marciniak, Teatr Wybrzeże, Duża Scena (obowiązują zaproszenia)

 

15 października, Teatr Wybrzeże

godz. 10.00 – 12.30

  • Jarosław Zalesiński, „Teatr nie-ideologiczny”? Dyrekcja Adama Orzechowskiego (od 2006 roku)
  • dr hab. Elżbieta Mikiciuk, My, współcześni inteligenci. Czechow w czterech odsłonach (Trzy siostry w reż. Krzysztofa Babickiego, MewaPłatonow w reż. Grzegorza Wiśniewskiego, wujaszekwania.txt w reż. Moniki Pęcikiewicz)
  • Hanna Dyktyńska, Reżyser i jego muzy. Joanna Bogacka i Dorota Kolak w teatrze Grzegorza Wiśniewskiego
  • dr Ewelina Damps, Teatr Adama Nalepy (od Grassa do Prusa)
  • dr Anna Bielecka-Mateja, Zniewolony umysł: miłość, wódka, polityka. Broniewski Radosława Paczochy w reż. Adama Orzechowskiego – monografia spektaklu

przerwa na kawę

godz. 13.00 – 14.30

  • Martyna Naumowicz, Portret damy. Doświadczenie kobiecego ciała w spektaklach Eweliny Marciniak
  • Marta Cebera, Najmłodsze pokolenie aktorskie w Teatrze Wybrzeże
  • dr Anna Jazgarska, Lekcje niegrzeczności, czyli Teatr Wybrzeże dla dzieci
  • dr Joanna Puzyna-Chojka, „Kreacja” aktora zbiorowego, czyli o emancypacji widza

przerwa na kawę

godz. 15.00 – 17.00

Teatr artystyczny/ teatr publiczny – alternatywa czy symbioza?

(dyskusja panelowa z udziałem krytyków i dyrektorów Teatru Wybrzeże)

Koncepcja konferencji: dr Joanna Puzyna-Chojka Opieka naukowa: prof. dr hab. Jan Ciechowicz 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: śr., 05.10.2016 r., 16:29
Data publikacji: śr., 05.10.2016 r., 16:29

Festiwal Nowego Teatru (55. Rzeszowskie Spotkania Teatralne)

W dniach 18 - 26 listopada 2016 odbędzie się Festiwal Nowego Teatru

 

fnt

 

3. FESTIWAL NOWEGO TEATRU (55. RZESZOWSKIE SPOTKANIA TEATRALNE)

Multimedia/KONTEKSTY: ŚLADY

Wspólnym tematem modułu programowego multimedia/KONTEKSTY (kontynuacja Multimedia Szajna Festiwalu pod zmienioną nazwą), akcentującego wpływ nowych mediów na współczesną sztukę z pogranicza różnych dziedzin i gatunków, będą w tym roku ŚLADY. Wybierając hasło nawiązujące do twórczości związanego z Rzeszowem Józefa Szajny (który w 1993 roku zrealizował spektakl pod tym tytułem), chcieliśmy sprowokować artystów do poszukiwania nowych form utrwalania poprzez sztukę śladów obecności ludzi, miejsc, przedmiotów. W ramach tego nurtu festiwalowego, z założenia interdyscyplinarnego, zaprezentujemy między innymi – przygotowaną na zamówienie – instalAkcję Profil pośmiertny Kuby Falkowskiego, który podejmuje temat nowej formy „życia po życiu”, tworzonej na bazie cyfrowej spuścizny pozostawionej przez zmarłego.

 

Główny nurt (konkurs): KONIEC I POCZĄTEK

Program kolejnych edycji FNT jest efektem nasłuchiwania dominujących tematów, motywów, idei, które teatr przechwytuje z dyskursu publicznego. Sezon 2015/2016 upłynął pod znakiem konstruowania rozmaitych projektów przyszłości, przyjmujących najczęściej kształt posthumanistycznej antyutopii/ dystopii. Wizje te niemal zawsze podszyte są przeczuciem końca, nasilającym się wraz z eskalacją ideologicznych radykalizmów i falą uchodźców napływających do Europy. Fantazje na temat przyszłości rodzą się bowiem w atmosferze apokaliptycznej gorączki, pasożytując na „trupach” zachodniej demokracji i europejskiej wspólnoty. Zbiorowe lęki, generujące rozmaite scenariusze rychłej katastrofy, przyjmują nierzadko postać „upiorów przeszłości”, które powracają w zdeformowanej, przerażającej masce z odległych czasów, by odrodzić się ze zdwojoną siłą.

Główny program festiwalu będzie próbą diagnozowania współczesnej rzeczywistości z dwóch perspektyw: KOŃCA, przepowiadanego przez powrót „duchów przeszłości”, oraz nowego POCZĄTKU, powstającego na gruzach znanego nam świata. 

 

→ Program festiwalu

ZałącznikWielkość
PDF icon fnt_program.pdf466.38 KB
Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Treść wprowadzona przez: Katarzyna Kręglewska-Powązka
Ostatnia modyfikacja: czw., 13.10.2016 r., 12:34
Data publikacji: śr., 05.10.2016 r., 11:46

Strony